Elif Kreşte

Haftada 2 gün olan kreş maceramız başladı bu hafta. Ben hariç herkes alıştı bu duruma.. Elif hanım evdeki haline göre çok daha kolay uykuya dalıyormuş orda, yani umarım öyledir kamera sistemleride yok zaten, ne derlerse inanmak zorundayız.

Hislerimi yazmak istemiyordum aslında buraya çünkü olayları dramatikleştirme kraliçesi oldum çıktım son zamanlarda!.. Elif'i bırakırken ağlamaklı durumlar, her 2 saatte bir yanına gitmeler... Mustafa beni civcivini koruyan tavuklara benzetiyor, beni kızdırmak istediğinde (yada gevşetmek diyelim) "gotgotgot" sesleri çıkarıp :) ortami yumuşatmayı başarıyor.

Hissettiğim tam olarak kalp çarpıntısı. Ofiste yerimde duramıyorum Elif kreşteyken. Saate bakıyorum sürekli ve zaman bir türlü geçmek bilmiyor. Buraya geldiğimden beri hiç bu kadar hızlı bisiklet kullanmamıştım mesela. O hızla bisiklet kullanıp kreşe vardığımda karşılaştığım sevimli manzara işte burda :)

Umarım yakın bir zamanda kreşe alışırım ve ikimiz içinde büyük bir rahatlama olur.