Ah bu aşı günleri yokmu, her seferinde Elif kadar acı çekiyorum. 3. aşımızı bugün olduk, ama neyseki ilk seferde olduğu kadar ağlamadı. Belki şurubun etkisidir, doktorun odasından çıkar çıkmaz ağlamaktan vazgeçti. Üstünü giydirirken de ses çıkarmadı, çok usluydu nazar değmesin. Eve dönerken "bakfiets" in içinde uyuyakaldı, ben tipik Hollanda yağmurundan ıslanırken...
Her aşı sonrası olduğu gibi bu sefer de biraz keyifsiz, halsizdi Elif. Ateşi çıkmasından korktum ama çok şükür şimdiye kadar olmadı. Uyku problemini çözdükten sonra kucağımda uyutmamaya özen gösteriyorum Elif'i ama aşı günleri istisna oluyor tabi. Ona moral vermek, iyi hissetmesini sağlamak için bugün kucağımda uyuttum hep. Tabi yarın eski düzenimize geri dönüyoruz; Elif kreşe, ben okula, babamız konferansta...
7700 gram 66 cm olmuş benim meleğim. Kilo alımı biraz yavaşlamış, zaten artık süt yetiştirmekte çok zorlanıyorum. Psikolojikmidir bilmem ama aç kurtlar gibi yemezsem eğer sütüm azalıyor ve o gün çok stresli geçiyor. Elif tam 4 ay 1 haftalık, 1 ay 3 hafta daha sabredersem eğer artık normal insanlar gibi yemek yemeğe başlayabilirim. Böylelikle Elif 6 ay sadece anne sütüyle beslenen benim için çok önemli olan o şanslı bebeklerden olacak, ne mutlu bana...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder